Metoda „szybkiego leczenia” penicyliną kiły wczesnej (Schnellbehandlung). Koncepcja „szybkiego” leczenia kiły stała się aktualna z wprowadzeniem do lecznictwa w 1953 r. benzatyny. W pierwotnym ujęciu szybkie leczenie kiły polega na 1 lub 2 wstrzyknięciach benzatyny, w dawce ogólnej 2,4—4,8 min j. Wartość szybkich metod leczenia kiły wczesnej jest bezsporna, zwłaszcza jeśli chodzi o masowe leczenie …
Metoda „krótkiego leczenia” penicyliną (Kurzbehandlung). Sprowadza się ona do stosowania penicyliny prokainowej, także PAM lub penicyliny antyhistaminowej, w dawce dziennej 0,6—0,9 min j., do ogólnej dawki 6—14 min j. Tak znaczne zróżnicowanie dawkowania zależne jest od tego, że duża część autorów stosuje progresywnie wyższe dawki penicyliny u chorych na kiłę wczesną z bardziej odległym terminem …
Już w pierwszych latach doświadczeń z penicyliną stwierdzono, że istnieją indywidualne wahania zarówno we wchłanianiu się preparatów penicyliny z miejsca wstrzyknięcia, jak i w wydzielaniu antybiotyku przez nerki (Eagle i wsp.). Ustalono, że prawie we wszystkich przypadkach niepowodzenia po leczeniu kiły wczesnej można było uzyskać czynny leczniczo poziom antybiotyki we krwi dopiero po wstrzyknięciu 4—5-krotnie …
Utrzymanie trwałej pozycji w leczeniu kiły zawdzięcza penicylina benzatynowa nie tylko najdłuższemu z wszystkich preparatów penicyliny okresowi utrzymywania się we krwi, ale także krótkości i prostocie samego leczenia. Benzatyna uprościła niepomiernie leczenie kiły wczesnej ze względu na możność zredukowania całego cyklu leczenia do 1—2 wstrzyknięć. Należy to uznać za szczególnie cenne w zwalczaniu kiły w …
Preparat ten jest związkiem krystalicznej penicyliny G z N-benzylphenylethylaminą („benspan”). Pod względem farmakologicznym benetamina jest preparatem analogicznym do benzatyny. Nie znalazł on szerszego rozpowszechnienia w leczeniu kiły. Podobnie jak benzatynę, usiłuje się kojarzyć benetaminę z krystaliczną penicyliną G. Na przykład francuski preparat Binocilline zawiera w swym składzie 0,6 min j. benetaminy i 0,4 min j. …
Częstość uczulenia po benzatynie nie jest wyższa w porównaniu z penicyliną prokainową, a według niektórych autorów — znacznie niższa. W grupie 1377 chorych na rzeżączkę doszło do rozwoju objawów alergicznych po benzatynie u 0,3% leczonych (O’Brien i Smith). W bardzo dużej grupie 7000 chorych leczonych benzatyną stwierdzono objawy alergiczne po benzatynie u 0,24%, a więc …
Z obawy przed zbyt niskim poziomem benzatyny we krwi w pierwszych 1—2 dniach od rozpoczęcia leczenia — zaczęto posługiwać się tzw. mieszanymi preparatami penicyliny. Preparaty te zawierają, obok benzatyny, penicylinę prokainową i krystaliczną penicylinę G. Te 2 ostatnie preparaty mają zapewnić wyższy poziom antybiotyku we krwi, a to w związku z ich znacznie szybszym wchłanianiem …
Badania w tym zakresie przeprowadziła Manikowska-Lesińska, oznaczając in vitro siłę przeciwkrętkowego działania surowicy w stosunku do patogennych krętków bladych. Badania przeprowadzono na zwierzętach i u ludzi, przy czym ludziom wstrzykiwano 20—40 000 j./kg ciężaru ciała. Krętki blade utrzymywano przy życiu w zmodyfikowanym podłożu Nelsona. Mimo że celem tych badań nie było ustalenie najwłaściwszych schematów leczenia …
Po przejściowym okresie posługiwania się benzatyną zagranicznego pochodzenia trwałą pozycję w leczeniu kiły w Polsce zdobyła po 1960 r. debecylina. Zasługuje ona na szersze jej omówienie także z uwagi na to, że obok penicyliny prokainowej stanowi ona najczęściej stosowany preparat. Wprowadzenie debecyliny do lecznictwa poprzedziły badania doświadczalne i kliniczne. Posługiwano się w tym celu: 1) …
Preparat ten zsyntetyzowali w 1951 r. Szabo, Edwards i Bruce. Penicylina ta, zwana w skrócie benzatyną, stanowi połączenie 2 cząsteczek benzylpeni- cyliny z dwubenzyletylendiaminą. Znana jest ona w różnych krajach pod rozmaitymi opatentowanymi nazwami, jak: benzathacil, bicillin 1, dibencil, carbo- cilline, extencilline, flocilline, neolin, peniduial, permapen, taidocillin, dipeni- cillin, diapen, DBED. W Polsce benzatynę produkują …